Więcej informacji:
HiPP świadomie rezygnuje ze stosowania mikroplastiku w formułach swoich produktów do pielęgnacji skóry. Przez ‚mikroplastik’ rozumiane są mikrodrobinki plastiku w postaci stałej, o średnicy mniejszej niż pięć milimetrów. Są to tworzywa wytwarzane chemicznie, które nie ulegają biodegradacji i nie rozpuszczają się w wodzie. Dlatego konsekwentnie wykluczamy je z formuł naszych produktów.
HiPP idzie o krok dalej i nie stosuje żadnych całkowicie syntetycznych polimerów, nawet tych rozpuszczalnych w wodzie. Choć substancje te nie są klasyfikowane jako mikroplastik, również są wytwarzane przez człowieka. Rezygnujemy z ich stosowania, aby nasze formuły były jak najdelikatniejsze dla skóry.
Wyjątek stanowią polimery pochodzenia naturalnego, które zostały poddane modyfikacjom chemicznym. Mogą być one wykorzystywane, jeśli są niezbędne w celu nadania pożądanych właściwości produktu. W ofercie kosmetyków pielęgnacyjnych HiPP dotyczy to jedynie składnika sodium carboxymethyl betaglucan (karboksymetylowany beta-glukan sodu), który znajduje się w kremie pielęgnacyjnym Sensitive HiPP Babysanft.
Dla osób zainteresowanych szczegółami, nasza definicja mikroplastiku opiera się na Rozporządzeniu UE 2023/2055. Zgodnie z nim mikroplastik to polimery, które są substancjami stałymi, zawartymi w cząstkach spełniających określone kryteria wielkości. Rozporządzenie przewiduje również wyjątki, obejmujące m.in. polimery naturalne niemodyfikowane chemicznie, polimery o potwierdzonej biodegradowalności oraz polimery o wysokiej rozpuszczalności w wodzie. Wyjątki te opierają się na znormalizowanych metodach badawczych i kryteriach, które oceniają między innymi stopień biodegradowalności lub rozpuszczalności danej substancji w kontrolowanych warunkach.
Nasze zobowiązanie jest jasne: produkty pielęgnacyjne HiPP nie zawierają mikroplastiku ani czysto syntetycznych polimerów. Dzięki temu oferujemy formuły wyjątkowo przyjazne dla skóry, przy jednoczesnym odpowiedzialnym podejściu do środowiska.
Więcej informacji na temat mikroplastiku można znaleźć w Rozporządzeniu UE
Gdy podajemy, że formuła produktu jest biodegradowalna w określonym procencie, odnosimy się do uznanych na całym świecie metod badawczych służących do oceny biodegradowalności. Podstawą są metody OECD 301 i OECD 302 oraz odpowiadające im, naukowo równoważne procedury.
Metoda OECD 301 ocenia, czy substancje mogą być szybko i całkowicie rozkładane przez mikroorganizmy w warunkach tlenowych, czyli przy obecności tlenu. Jest ona uznawana za szczególnie rygorystyczną i pozwala określić, czy dana substancja łatwo ulega biodegradacji.
Metoda OECD 302 jest mniej rygorystyczna i ocenia, czy substancja jest zasadniczo biodegradowalna. Służy do sprawdzenia, czy dana substancja może zostać rozłożona przez mikroorganizmy, nawet jeśli proces ten przebiega wolniej, ale mimo to w sposób niezawodny. Nasze produkty zawsze spełniają co najmniej wymagania metody OECD 302 (ulegają naturalnemu rozkładowi).
Oprócz metod OECD mogą być również stosowane równoważne metody badawcze. Ma to miejsce wtedy, gdy nie są dostępne dane dla metod OECD 301 lub OECD 302. Jeżeli w przeglądzie literatury nie zostaną znalezione inne równoważne metody, dany surowiec jest klasyfikowany w obliczeniach jako niebiodegradowalny. Metody równoważne realizują ten sam cel naukowy, dostarczają porównywalnych wyników i muszą być uznawane na poziomie międzynarodowym, na przykład poprzez normy ISO lub krajowe agencje ochrony środowiska.
Na podstawie tych znormalizowanych metod określamy procentowy udział składników biodegradowalnych. Informację tę można znaleźć przy danym produkcie i zawsze odnosi się ona do konkretnego składu danej formuły.
Więcej informacji na temat metody 301 OECD (w języku angielskim)
Więcej informacji na temat metody 302 OECD (w języku angielskim)
Składniki pochodzenia naturalnego
Gdy informujemy, że określony procent składników produktu jest pochodzenia naturalnego, opieramy się na metodzie obliczeniowej określonej w międzynarodowej normie ISO 16128. Norma ta określa udział surowców pochodzących z natury oraz sposób wyznaczania ich naturalnej zawartości.
Zgodnie z definicją ISO, surowce naturalne pochodzą bezpośrednio z natury i nie są poddawane modyfikacjom chemicznym. Należą do nich między innymi oleje roślinne, składniki mineralne oraz woda.
Norma uwzględnia również składniki pochodzenia naturalnego, które także wywodzą się z naturalnych źródeł, lecz zostały dodatkowo przetworzone w celu wykorzystania w kosmetykach. Ich udział pochodzenia naturalnego określa się na podstawie naukowo ustalonych kryteriów, takich jak masa cząsteczkowa czy udział węgla pochodzącego ze źródeł odnawialnych.
Dla każdego produktu obliczany jest łączny udział składników pochodzenia naturalnego. W kalkulacji uwzględnia się wyłącznie naturalną część danego składnika, pod warunkiem, że stanowi ona ponad 50% jego składu. Na tej podstawie wyliczany jest całkowity udział składników pochodzenia naturalnego w produkcie, a uzyskany wynik podawany jest na opakowaniu.
Więcej informacji na temat normy ISO 16128-1:2016 (w języku angielskim)
Więcej informacji na temat normy ISO 16128-2:2017 (w języku angielskim)
Odkryj świat HiPP
Dowiedz się więcej o naszych produktach, naszej filozofii i naszym zaangażowaniu na rzecz lepszej przyszłości.
Kontakt
Chcemy, aby wszystko było łatwe do zrozumienia. Dlatego zawsze jesteśmy gotowi odpowiedzieć na pytania i na życzenie udzielić dodatkowych informacji. Chętnie służymy osobistą pomocą.
